Welke plek geven we aan de mens in een wereld waarin technologie, AI, processen, efficiëntie, digitalisering en snelheid de overhand lijken te nemen. De vraag is voor wie doen we het? Wat laten we leidend zijn? Processen waar we de mens in proberen te plotten of de mens waar we processen om heen organiseren? Willen we steeds meer en sneller ten koste van mentale gezondheid? Welke rol spelen wij als uitzendbranche en hoe passen wij medemenselijkheid toe? Zien wij de mens in de uitzendkracht?
Wat is medemenselijkheid
Volgens Wikipedia verwijst medemenselijkheid naar de waardering en respect voor anderen. Het wordt vaak gebruikt om de noodzaak van relatie en empathie in ons dagelijks leven te benadrukken, vooral in een wereld die steeds individualistischer lijkt te worden. In zakelijke contexten wordt het gezien als een basis voor betekenisvolle relaties en een gezonde samenleving.
De plek van de mens
“Voor wie doen we het?” is volgens mij één van de allerbelangrijkste vragen die we ons überhaupt moeten afvragen.
Als we kijken naar een arbeidsmarkt waarin geldt dat de mensen op zijn, vraagt dit om te kijken naar technologie, efficiëntie, en andere oplossingen. Want de mensen zijn er gewoonweg niet meer. Het vraagt echter ook om te kijken naar de mens. Want de mensen zijn op. Én op: zowel fysiek als mentaal, zowel letterlijk als figuurlijk.
Welke plek geven we de mens in de wereld die sneller, efficiënter en effectiever moet. Willen mensen wel al die aangepaste werkplekken door job-carving waardoor het werk wel sneller maar niet leuker wordt. Het zou kunnen maar weten we het? Of laten we ons drijven door de verkeerde drijfveren en missen we daardoor alsnog het effect wat we beogen. Want als we steeds meer focussen op technologie, snelheid en processen alleen, in plaats van op wat mensen willen, hebben we straks niemand meer die het werk wil doen. En waar zijn we dan?
Voor wie doe jij het?
Waarvoor kom jij elke dag je bed uit. Wat drijft jou. En wat zijn de drijfveren van het bedrijf waar je voor werkt. Voor wie doe jij het? Waarom doe jij het werk wat je doet? Waarom heb je dit bedrijf gekozen?
Dag in dag uit houden wij ons in de uitzendbranche bezig met mensen. We spreken mensen die via ons graag aan het werk gaan. Maar wat weten we van die mensen. Welke aandacht geven we ze?
Laat me zeggen: ik omarm zeker alle nieuwe technologie, digitalisering en innovatie. Alleen dan komen we ook vooruit. Maar laten we daar de mens niet in vergeten en juist vooropzetten. Iedereen is uniek. Iedereen heeft iets wat belangrijk is voor ze. Laten wij als branche, die is gemaakt door en voor mensen, hierin een voorbeeld blijven. Laten wij onze uitzendkrachten versterken door ze te zien.
Medemenselijk, hoe dan?
Laten wij met z’n allen waarde toevoegen. Laten we KPI’s en doelen aanpassen en onze intercedenten en managers eigen regie laten pakken. Laat hen er zelf voor zorgen dat ze een florerende vestiging hebben. Misschien niet door vijf mensen te plaatsen omdat de KPI dat van ze vraagt, maar doordat ze ervoor zorgen dat de verblijfsduur wordt verlengd.
Het probleem is niet dat we het niet zien of niet willen. Zeker niet. Veel uitzenders zijn hier al mee bezig maar hoe krijgen we de hele branche mee?
En het zit hem ook in hoe de opdrachtgevers naar ons kijken. Hoe krijgen we hen mee in ons verhaal. Zorgen we dat mensen niet als inkoop worden behandeld, maar als mens? En wat zijn we bereid daarvoor te laten? Zeggen we nee tegen die opdrachtgever, spreken we hen tegen, nemen we ze mee en omarmen we de mens en dagen we uit op technologie? Als er wordt gesproken over handjes, als het er niet toe doet of Mohammed of Piet er staat, voor wie doen we het dan? Zijn we dan wel de branche die we willen zijn? Ik hoop van niet.
Waar zet Doorzaam op in?
Wij zetten ons op onze beurt in om overkoepelend aan te sluiten en uit te dagen. Onder andere samen met de samenwerkende O&O organisaties. Om te investeren en voorop te lopen voor de branche. Aansluiting te vinden bij zaken en daar waar nodig tegengas te geven. Zo zijn we kritisch op het individuele leerrecht in het coalitieakkoord, want betekent dat uiteindelijk dat het voor iedereen net niet niks oplevert? Ook zijn we kritisch op of het antwoord nu wel ligt in het meer investeren in tekortsectoren. Moeten we niet veel meer kijken naar hoe we met de mensen die er zijn aan het werk blijven en met investeringen in de juiste innovatie verder komen? Want verschuiven van de ene tekortsector naar de andere levert nog altijd een tekort op.
We moeten investeren in technologie én investeren in de werkende mens. En de mens als mens zien. Als los individu. Er is geen one size fits all oplossing.
Investeren in gezondheid hard nodig
En daarbij moeten we ook investeren in hun gezondheid in brede zin. Ook dat is een grote uitdaging in de maatschappij. Er is een hoog ziekteverzuim en een grote oorzaak zijn mentale klachten. Vooral ook onder jongeren.
Vanuit Doorzaam zetten we ons al langer in om ons preventief op gezondheid te richten. En specifiek dit jaar vragen we veel aandacht voor mentale kracht. Hoe versterken we die bij onze uitzendkrachten? Hoe zorgen we dat onze mensen niet ‘op’ raken?
Medemenselijkheid en de uitzendbranche?
Hoe gaan wij als branche medemenselijkheid uitdragen? Hopelijk hebben de bezoekers veel inspiratie opgedaan. Kon je niet aanwezig zijn? Onze aftermovie laat je de mooiste momenten (her)beleven. We delen deze aanstaande donderdag!
En als ik nog een laatste inspiratie ook met jullie lezers kan delen, doe ik dat graag met onderstaande quote van Maya Angelou, een invloedrijke Amerikaanse schrijver en dichteres:
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.”
En volgens mij is de uitzendbranche nu bij uitstek de branche die dit zou moeten uitstralen.